El betilo de a Parxubeira.
Había hace años un equipo de volley mixto que se llamaba Atlético Parxubeira. Obviamente el nombre estaba influenciado por las clases recibidas en la facultad de historia en aquella época y por el yacimiento de A Mina da Parxubeira.
Es una necrópolis ubicada en el concello de Mazaricos y formada por cuatro mámoas excavada entre los años 77 y 84 y los materiales se pueden admirar en el Museo del Castillo de San Antón, en Coruña.
Uno de los objetos "cultuales" localizados es un curioso betilo de anfibolita de forma ovalada. Según se ha interpretado es una representación antropomórfica con una decoración de líneas en su parte trasera y frontal simulando los brazos (incluso en uno parecen adivinarse las manos).
Ahora que estoy con novelas de R. Graves no puedo menos que imaginarme a la diosa madre colocada detrás de una de las estelas del túmulo, velando al (o los) difuntos. Cosas que un arqueólogo nunca puede publicar.
Conocia o dono da leira onde se atopa e anos antes das escavacions dixome que cando anovara a leira o deixara porque era cousa dos vellos
ResponderEliminarGuau! Non o sabía! Ese respeto sen dúbida e o que permitiu que se conservase, escavase e chegase ata nós. Sen dúbida hai grandes e descoñecidos heroes do noso patrimonio arqueolóxico!
Eliminar