Castillo de Eiris. Finalizando.
Ya queda poco para cerrar la intervención que empezamos allá por el mes de Noviembre. Poco se parece lo que va a quedar como el castillo de Eiris, a lo que existía en un principio. Tanto ha cambiado que viendo fotos, parece que estamos trabajando en otro sitio, no en Valparaíso.
Es increíblemente satisfactorio ver como va transformándose un yacimiento, como va mutando con el trabajo y los días desde que una vez paseaste por sus ruinas por primera vez. Poco a poco lo vas viendo cambiar, como si creciera a tu lado, o por tu mano, ganando fuerza y vitalidad, descubriéndose.
Con el tiempo se establece un vinculo con tu producto, un cariño especial por aquel sitio que viste desde su más triste abandono hasta ahora, cuando ya empieza a dar muestras de lo que fue en su pasado.
Y ojo, ese vinculo no significa que sea nuestro, nada más lejos de la realidad. Tan solo es un cariño especial a un yacimiento que le has dedicado tantas horas, tantos desvelos... pero es un yacimiento que es de todos, de los vecinos en primera instancia, y finalmente patrimonio de toda la sociedad, arqueólogos o no.
A mí me gusta pensar que al igual que con los pecios, el castillo de Eiris nos ha escogido. Ha decidido que fuéramos nosotros los que debíamos trabajarlo. Mañana lo veré por última vez hasta dentro de un año, seguramente reluciente bajo la lluvia y casi listo, pues en unos días habremos acabado con esta fase de trabajo.
Quedará emitir informes, preparar estudios, realizar charlas y conferencias, escribir artículos... mucho trabajo y quizá, con un poco de fortuna, volver al yacimiento (quien sabe) a destapar muchos de sus secretos.
Antes de dejarlo aquí, y antes de algún buen epílogo (que tocará en Febrero) para el castillo, me gustaría agradecerle a todos y cada uno de los que han pasado por allí a darnos ánimos, a ofrecernos ayuda, a felicitarnos por recuperar ese espacio o a curiosear y ver lo que le hacíamos a "su" castillo... a todos gracias... y por supuesto a mis compañeros, sin cuyo trabajo, apoyo, fidelidad y dedicación no se alcanzaría el éxito. Mil gracias.
Falta mucho trabajo por hacer aún, lo dejamos a punto de caramelo para nuevos retos que probablemente se cumplan en el 2014.
De momento, toca hacer las maletas y esperar, revisando fotos y escribiendo textos sobre él, mientras despegamos rumbo a Egipto, a los confines del Imperio Romano.


Gracias por un traballo tan ben feito, é unha sorte telo no noso barrio. Axunto unha humilde proba fotogramétrica feita neste espazo. https://sketchfab.com/models/a197c6e704884cef8b1bf108844bd9e9
ResponderEliminarGrazas Ildefonso, Bo traballo! Nos fixemos traballo con Dron para facer modelos de todo o proceso de escavación... a ver se os subimos un día destos!
EliminarGrazas a vos por compartilo.
Eliminar